Het nestje van stro

Bij het vallen van de bladeren

2011-11-16T21:09:15+01:00

Bij het vallen van de bladeren gaan we verder in hetzelfde elan als immer; werken, werken en nog eens werken luidt dus de boodschap.

We bevonden ons een poos terug op zolder, daar werkten we verder de muren af met Frmacell. Daarna alles netjes gladsmeren en schuren. Als laatste nog twee lagen grondverf op de muren, weer een opmerkelijke verbetering van de ruimte.

Terwijl Bart de hoge trapwand dichtmaakt met Fermacell, voorzie ik de zoldervloer van stofdoek. Om de stofdoek vast te leggen gebruik ik stukjes houtvezelplaat (het inpakmateriaal van Cellit), deze zullen dienst doen om contactgeluid te vermijden tussen de FLS'en en de zwevende OSB-vloer die erboven komt. De spouw die zo ontstaat zal opgevuld worden met Climacell.

Na de zolder is de vide aan de beurt: zodra deze afgewerkt is, kan de stelling weg, dat zal een hele verademing zijn! Bart smeert en schuurt, nadien volg ik weer met twee lagen grondverf.

Het resultaat is boven onze verwachtingen, je krijgt er zelfs al een huiselijk gevoel van (als je selectief kan kijken toch :) ).

Met de nakende 'ecobouwers opendeurdagen' ruimen we de werf nog eens zeer grondig op. De stelling verdwijnt en alle materialen worden netjes in rekken getast. Wat een ruim gevoel!

In the meantime sluit Guido alles aan op de elektriciteitskast, een puzzel van meer dan 1000 stukjes hoor!

De kurk wachtte al lang op de muurverwarming, eindelijk compagnie! Bart haalde alle benodigdheden bij Hans Valcke en kon dus weer aan de slag met iets nieuws. Eerst werd de kabelschacht bedekt met rietmat zodat de leem achteraf erop kan hechten. Alsof hij nooit iets anders heeft gedaan....

De badkamer is de volgende 'af te werken ruimte' op de lijst. Eerst wordt het kader voor het bad en de douche voorzien en de wc ingebouwd. Daarna krijgt ook de wand van het bad muurverwarming, ook de badrand wordt voorzien van wandverwaming, elke meter telt!

Onder het bad komt EPDM met een doorvoer, hierdoor zal de afvoer van het bad gaan. Moest er ooit een lek ontstaan dan vangt de EPDM dit op en wordt het afgevoerd via de doorvoer. Op die manier zullen we in de technische ruimte tijdig weten dat er een lek is. Hopelijk blijft alles mooi droog maar een wijs gezegde leert ons: "Beter voorkomen dan genezen".

Visite

2011-11-14T09:42:07+01:00

Onze twee opendeurdagen zijn achter de rug, in totaal kwamen er 18 geïnteresseerden een kijkje nemen in en rond onze woonst.

We voorzagen een slideshow, voorzien van tekst en uitleg door Bart, een standje met de gebruikte materialen en de bezoekers konden vrij rondlopen op de werf.

We kregen veel positieve reacties en dat doet een mens toch wat. Met dus extra frisse moed vlogen we voor de overige dagen er weer in. Beeld en woord daarvan in het volgende verslag.

Opendeurdagen ecobouwers

2011-10-21T21:16:37+02:00

Eco-huizen schieten als paddenstoelen uit de grond, maar omdat er natuurlijk altijd 'plaats' is voor nog meer eco-huizen, organiseert Bond Beter Leefmilieu "Ecobouwers opendeur".

Geïnteresseerden kunnen tijdens de verschillende opendeurdagen een kijkje nemen op verschillende werven en in huizen die met een hart voor de natuur zijn opgetrokken.

Ook wij stellen ons huis open op 6 en 13 november, meer info kan je vinden op: www.ecobouwers.be

schatten op zolder

2011-09-04T10:58:02+02:00

Zoals je aan het einde van vorig bericht kon lezen was de planning: naden smeren.

Maar je weet hoe het gaat op de werf: hier nog wat doen, daar nog wat afwerken... Dus Bart begon niet alleen met naden smeren maar plaatste ook nog verder Fermacell. De afkastingen rond de ramen geven een extraatje aan de ramen: ze komen nu veel beter uit en de muuroppervlakte wordt nog lichter.

Ook nog even wat kurkisolatie plaatsen op verschillende wanden. Hierop komt de wandverwarming, de geëxpandeerde kurkplaten zijn wellicht het beste isolatiemateriaal wat we tot nu toe gebruikt hebben op de werf.

Telkens opnieuw worden alle naden en overgangen netjes afgeplakt, het zit 'm in de details!!

En dan uiteindelijk smeren, Bart begon op de zolder, na het werk 's avonds telkens weer enkele banen plekken.

Hierna moet het opnieuw geschuurd en gefinished worden, voornamelijk zoals bij de ordinaire gyproc.

Daarna de muurtjes van de schuine wanden nog dicht maken, hier zal Bart achteraf cellulose inblazen.

Vervolgens het muurtje rondom het trapgat plaatsen.

Ons focuspunt ligt nu op de zolder, zo willen we verdieping per verdieping afwerken.

Een zonnige zaterdagvoormiddag benutten we voor het inblazen van de schuine muurtjes op zolder. Bart heeft de vrachtwagen van het werk mogen lenen en aangezien dit zijn dagelijkse job is, zijn we al snel aan het inblazen. Hij heeft dan ook wel een kanjer van een assistent te pakken gekregen....

Terwijl Bart boven het inblaaswerk verzorgt, nemen wij het vullen van de machine voor onze rekening: met twee man sterk! :)

En laten we eerlijk zijn, de rollen omdraaien zou een veel minder groot succes zijn... (en dan doel ik natuurlijk op Bart's capaciteiten veeleer als op de mijne!)

In een wip zitten de muurtjes vol. Nu kan er weer verder fermacell worden geplaatst, spotjes ingebouwd worden en alles verder afsmeren. Nog wel wat werk dus, maar we zijn er zeker van dat deze multifunctionele ruimte tot een der favorieten gaat verheven worden.

In the pipeline

2011-07-30T20:56:36+02:00

Vorig bericht zat lekker lang in de pipeline, bij deze zal dat niet het geval zijn, alhoewel de titel hier wel letterlijk kan genomen worden.

Mei:

Een hele poos geleden leverde Hans Valcke van Low Energy Products alle onderdelen voor de balansventilatie: meters buis, bochten allerhande, isolatie en geluidsdempers. Passen en puzzelen werd de boodschap, wederom bleek de doe-het-zelf-keuze geen brug te ver voor Bart. Feit is dat het geen evidentie is om alle buizen van en naar de voorziene ruimtes te krijgen en dan ook nog eens binnen de marge van de spouw te blijven. Tja men ziet waarvoor het ons allomgekende computerspelletje "PIPELINE" van weleer niet goed kan zijn!

Tevens werden de waterleidingen gelegd, voor het warm water gebruikten we geïsoleerde buizen want: alle beetjes helpen...

Dan is het voor al deze technieken verzamelen geblazen in de technische ruimte. De voorbehouden oppervlakte lijkt al minder royaal als in den beginnen.

We maakten nog een zijsprongetje in mei: zonnepanelen. Om nog recht te hebben op de groenestroomcertificaten van 330 euro moesten ze voor juli geïnstalleerd en gekeurd zijn. Aangezien, wat te verwachten was, alle installateurs propvol waren geboekt, maakten we de keuze ze zelf op het dak te monteren... het is zo eens iets anders...

"Waarom eigenlijk nog zonnepanelen, jullie hadden er toch reeds?" hoor ik weerklinken. Onze keuze is ditmaal meer economisch als ecologisch getint; we hebben alles voorzien om een pelletkachel te plaatsen. Deze kachel zou in de wintermaanden, wanneer de thermische panelen niet genoeg warm water leveren, het buffervat moeten bijwarmen. De aankoop van zo een kachel die cv-gekoppeld is bedraagt al snel €5000 en blijft gedurende zijn bestaan geld kosten aan pellets. Zonnepanelen echter betalen zich snel terug en blijven erna opbrengen. 10 Panelen zijn genoeg om de elektrische weerstand te voeden.

Maar die installatie: zeggen dat het niet zwaar was zo met z'n tweeën zou een understatement zijn! 20 kg per paneel lijkt weinig, maar de panelen zijn lomp plus waardevol goed waarmee je zomaar niet aan het gooien gaat. Komt daar nog eens bovenop dat op een dak moet balanceren in de blakende zon. Geen gesakker en geen gemor (ahum) we hebben al voor hetere vuren gestaan en ze moeten erop. Tegen 22u zijn we eindelijk klaar, bruin gebakken en stik aan de pin.

Bij nader inzien begint Bart te twijfelen over de bevestiging op de aluminium frames: volgens hem zitten deze te ver naar binnen. Welles - nietes spelletje, bellen naar de verkoper en ik mijn ongelijk moeten toegeven: het is aan te raden ze te herleggen, bij sneeuw of hevige wind is de bevestiging misschien niet stevig genoeg. Een ezel stoot zich geen twee keer.... en we roepen hulp in van Bart's neef Marnik. Marnik's klimcapaciteiten kunnen misschien nog van pas komen, maar waar we zeker behoefte aan hadden was wat extra mankracht en een koppel handen meer. Alle goede dingen bestaan uit drie, zo ook het newborn installatieteam: dit blijkt al wat soepeler te lopen. In de vroege namiddag hebben we de frames herlegd en de panelen opnieuw gemonteerd. Terug met de voeten op de grond beslissen Marnik, Bart en ik unaniem dat dit "de leste keer" was.

Juni:

Ik vertrek enkele weken voor het werk naar Duitsland, om er zeker van te zijn dat Bart zich niet vervelen zal wordt er een eerste lading Fermacell geleverd. Resultaat bij thuiskomst na 3 weken:

De muren lopen mooi door tot tegen het raam, nogmaals: voorbereiding is alles. Hier moest Bart al in de beginfase rekening mee houden.

Zo een facelift is even verschrikken als je thuiskomt. Het geeft meteen een heel ander beeld, ruimtes worden groter, lichter en vooral huiselijker.

In het verlaagd plafond bouwen we inbouwpotjes in met een grote hitteweerstand, hierin koment de led-spotjes.

Lustig werkt Bart voort aan de muren, beetje bij beetje kleuren de wanden wit.

Fermacell is een gipsplaat als een ander zou je denken, maar niets is minder waar. Fermacell is om te beginnen ecologisch verantwoord. Tevens is het sterker dan een gewone gipsplaat zoals Gyproc. Je kan bij Fermacell gewoon een houtschroef indraaien om iets te bevestigen, bij Gyproc dien je gebruik te maken van een speciale plug. De draagkracht van Fermacell is ook groter dan bij een gewone gipsplaat. Het grote nadeel voor de doe-het-zelver is dat de platen een pak meer wegen; een plaat van 60*260 weegt zo'n 23 kg. Zware jongens dus, een goede zaak voor de massa in ons huis, minder goede zaak voor de rug.

Hetgeen enerveert bij het plaatsen van de platen zijn alle hoekjes en kantjes. Dit kost niet alleen nu veel meer tijd, in de fase van smeren en schuren brengt het ook veel meer werk met zich mee. Bart sakkert, ik content, want het resultaat is super, het plafond komt nu veel mooier uit, het hout steekt mooi af tegen de muren maar overheerst de ruimte niet.

Op zolder komen we een paar handen tekort, Guido komt ons deze aanbieden. Onder supervisie van Bart plaatsen we alle platen tegen de schuine wanden. Gelukkig dat we Guido's hulp hadden want de platen op de juiste plaats houden zonder dat ze breken en dan ook nog schroeven was niet haalbaar voor ons twee.

Na de zolder opnieuw voort werken aan de rest, Bart meet, zaagt, schuint af en plaatst meter per meter.

Terwijl wij onze rug krom werken, doet Pamuk waar hij goed in is: isolatie bewaken!

De stapel Fermacell is bijna op zijn einde en zo ook ons verlof. In die twee weken verlof hebben we ook een badkamer gekozen en de badmeubelen, zo kunnen we alle leidingen op de juiste plaats uit de muur laten komen. De komende avonden na het werk zullen er vooral uit bestaan uit de laatste platen zetten en dan smeren van de naden en smeren en smeren en smeren....

Verboden voor onbevoegden

2011-07-10T17:57:01+02:00

Weer enkele volle manen zijn gepasseerd en we belandden in een nieuwe etappe van ons bouwproces. Maar eerst het constructieve deel afsluiten:

April:

De laatste muurtjes werden geplaatst, nu moet jullie duidelijk worden waarom het buffervat reeds een jaar terug geleverd werd. Hij is simpelweg te groot om achteraf door de buiten- en binnendeuren te krijgen.

Waar het buffervat staat is de technische ruimte voorzien. Alle technieken zullen zich hier verzamelen...Bart's speeltuin....verboden voor onbevoegden....

Om van constructief niets destructiefs te maken, bekommer ik me buiten om de drainage rond de buitenmuren. Vocht is nooit goed en dus dokterde Bart een heus systeem uit: we plaatsten een tijd terug al delta teraxx tegen de keermuren tussen de paalfunderingen. In de sleuf onder de afvoerbuizen van het regenwater komt geo-textiel met een laagje kiezel en een flexibele drainagebuis.

Maart:

Binnen puzzelt Bart met stukken OSB om nette muurtjes te creëren. Hij kan OSB plaatsen op de muren waar: oftewel geen leidingen achter lopen, oftewel zo ver tot de hoogte waar stopcontacten of schakelaars komen.

De restjes diffutherm puzzelde ik in een tussenmuur. Kan tellen als akoestische isolatie maar bovenal schilt het ons een flinke duit in de zak. Hoedatte: diffutherm ziet er misschien licht uit, maar niets is minder waar. Als ik deze overschotten naar het containerpark moet afvoeren als zijnde grof vuil, zou het een pak geld kosten. Vandaar...

Guido schiet ons andermaal ter hulp om de boordtegels in te wassen, weer iets om af te vinken op ons to-do-lijstje

Op een zonnige zaterdagvoormiddag komt Hans Valcke van Low Energy Products binnengevlogen. Zonnetje in huis en een man waarop je kan rekenen: tijd om de leidingen van de thermische panelen naar het buffervat te leggen.

Hij heeft ook een lading bij die later onze balansventilatie zal vormen, vergelijkbaar met een puzzel van meer dan 100 stukjes! Bart zal deze zelf installeren, de unit komt Hans dan weer doen. Wat een coöperatief.

Hole in the wall? Neje in de vloer voyeurke!

De drukventielen worden ertussen geplaatst omdat het ene circuit niet even lang is als het andere, wat een verschil in druk zou kunnen teweeg brengen.

Den arrivé in de technische ruimte, aansluiting is voor later.

Een nieuw uitdagend hoofdstuk is aangebroken: stroom leggen. Gelukkig is Guido Bart's steun en toeverlaat, als technieker van opleiding heeft hij wel een achtergrond die van pas kan komen.

Kilometers kabel worden getrokken. Weeral zo'n voordeel van strobalenbouw: geen pikhouweel en drilboor komen hieraan te pas. Met een houtboor simpelweg de weg banen door de spantjes, waarom moeilijk doen als makkelijk ook kan?

Wat zouden onze overgrootouders gedacht hebben als ze de bedrading van een modern huis konden zien? Je moet je maar eens de bedenking maken welke verschillen er in technologie tot stand zijn gekomen in 50 jaar tijd... Tientallen kabels doorkruisen onze woonst op weg naar die zekeringkast, een plannetje en een genummerde oplijsting zijn geen overbodige luxe! Nu we de technieken aan het leggen wordt onze werf al iets meer woonst... in onze gedachten dan toch want er staat nog een hele boel werk op het het menu.

getting into shape

2011-03-06T21:11:40+01:00

Starten met datgene waar je mee geëindigd was.... en dan heb ik het niet over de pintjes. Maar braaf, heilig, maar bovenal toegewijd als we zijn gaat het bij ons over de binnenmuurtjes!

In de leidingspouwen tegen de buitenmuren staken we ISOVLAS van 6cm. We kozen ervoor om de schuine muur van de voorgevel "recht" te trekken, toegegeven het lijkt nu nog wat hoekerig maar dit wordt met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid het gezelligste hoekje(s) van ons huis. Bijgevolg hebben we nu allemaal driehoekige compartimentjes achter de valse muurtjes. Ik zag het niet echt zitten om driehoekjes te snijden uit de ISOVLAS, dus kozen we ervoor om de spouwen op te vullen met losgestorte ISOFLOC. Halverwege de muurtjes bleek ik een beetje te zuinig te zijn geweest met de bestelling en haalden we nog wat zakken bij. Bart keerde terug met een ander merk van cellulosevlokken nl. CLIMACELL, een iets goedkopere variant van ISOFLOC.

Alle reten en spleten worden volgepropt met het isolatiemateriaal dat zich er het best toe leent. (of waar we nog restjes van hebben :) )

Alle voorzieningen voor een cv-gekoppelde pelletkachel worden geïnstalleerd. De onderste dikste buis is de luchttoevoer van buiten. Aangezien we een passief huis bouwen en dus ons huis luchtdicht is, is die toevoer van buiten wel genoodzaakt. De bovenste buis is een overdrukleiding. De pelletkachel is wel nog toekomstmuziek. Twee redenen: ten eerste willen we één jaar testen enkel met een elektrische weerstand in het buffervat. Ten tweede is een degelijke pelletkachel een grote investering en het budget stelt andere prioriteiten...

Soit, muurtjes... Even een rondleiding:

Het lage muurtje is de tegenkant van de keuken, die aan deze zijde zal komen.

Zicht vanuit de leefruimte in het halletje bij de voordeur

't Veurdeurke

De cosy corner met de schacht voor de schouw van de "misschien-komt-ie-er-wel-nooit-pelletkachel".

Vanuit de leefruimte, onder de vide komt hoogstwaarschijnlijk de eettafel, achter het muurtje de keuken. Waar de trap staat...tja een andere trap naturlichment.

Dit wordt wellicht een eyecatcher: de trappenhal met een grote muur hélemaal tot in de zolder. Momenteel rijkt hij maar tot aan het plafond van de 1e verdieping...toch al imposant ofnietes? Tegen dat de muur nog wat hoger is heb ik hopelijk een ander fototoestel.

Tot zover de visual tour. Ladies and gentlemen ik dank jullie voor jullie aandacht en zie jullie graag snel terug. Vergeet bij het verlaten van de bus de gids niet...

Entschuldigung voor den retard

2011-02-03T19:56:58+01:00

Owkee, de Kerstman heeft Rudolf weer allang op stal gezet en van het nieuwe jaar is het nieuwe al af.

We zaten niet stil tijdens de feestdagen en het prille 2011, integendeel, ik ben nog maar eens hopeloos achterop geraakt met de verslaggeving.

In afwachting van de blowerdoortest beginnen we alvast met de kaders van de muur en vloeropbouwen. Bart begint op zolder zodat deze mooie ruimte er niet aan zal over schieten. Je ziet het vaak: "Die zolder die werken we nog wel eens af..." en dan komt het er niet (nooit) meer van. Zodoende zaagt en schroeft weer een heleboel latten en planken en het resultaat is een abstract gegeven....

Je kan het al raden, tussen deze latten is net genoeg ruimte om nog wat extra te isoleren met Isovlas.... ja jongetjes: passief is passief eh!

Net voordat België bedekt werd onder een mooi sneeuwtapijt (dat welliswaar wel een beetje te lang bleef liggen) graafden we de sleuven voor de riolering en het regenwater uit. De riolering aansluiten: a hell of a job! Waarom kan dat nooit eens zo passen zoals je het uittekent?? Maar fin soit, het is gelukt en wij content!

Daarna begon het te sneeuwen, te sneeuwen en te sneeuwen... het regenwater aansluiten moesten we dus uitstellen.

Nog een klein jobke voor tussendoor: we leggen Delta-terraxx op het plat dakje met erboven nog een laagje dakkiezel. Dit is een noppenbaan met geo-textiel die gebruikt kan worden voor horizontale of verticale drainage.

Na de zolder werkt Bart de tussenverdieping af en de eerste binnenmuurtjes zijn een feit. Wat een zaligheid om nú nog te kunnen beslissen waar je de binnenmuren wil.

Pamuk geniet intussentijd van het mooie winterse landschap, ook hij weet een baaltje stro wel te waarderen....

Ik begin stillaan zicht te krijgen op de indeling, ja het begint vorm te krijgen!

Wanneer het eindelijk begint te dooien kunnen we verder werken aan de afvoer van het regenwater, dit scheelt een pak water rondom de deur: laat die put van 15000l maar vollopen!

De eerste OSB wordt tegen de binnenmuurtjes gemaakt, whoehoew, weeral dichter bij het einddoel.

Voor ik al te enthousiast wordt, geeft Bart me nog een belangrijke en grote klus.

Isovlas van 10cm dik in het dak steken, en van 6cm dik in de muren. Gelukkig is Isovlas een natuurlijk product dat niet piekt of schadelijk is. Een beetje stof is het enige dat me hindert in mijn werkijver. Niets voor niets, dus ik isoleer nog maar dapper door.

De ladder tussen het gelijkvloers en de verdieping wordt vervangen door een molenaarstrapje. Met platen en ander materiaal naar boven gaan wordt zo een stuk makkelijker.

Ziezo, ik heb weer een beetje kunnen bijbenen met mijn achterstallige berichten.

Wat staat er nu op de planning?

- Nog meer binnenmuren afwerken met OSB

- Electriciteit en andere technieken leggen

- vloer kiezen (een moeilijke taak die mij is toegewezen)

- ....

YES YES YES !!!!!

2011-02-03T19:46:50+01:00

Driewerf hoera! Wat zeg ik? Doe er nog maar een tiental hoera's en hieperdepieps bij!

Vorige week zijn ze de blowerdoortest komen uitvoeren op onze werf. Onofficieel kenden we de uitslag al, maar we wilden jullie pas iets laten weten als we het rapport hadden ontvangen. Het rapport is nog niet binnen en toch deel ik jullie zometeen het fantastische resultaat al mede. Pourquoi? Omdat de uitslag al op de site van Boomer (de firma van de blowerdoortest) staat, tesamen met andere lovende woorden. De link : http://www.boomerbvba.be/index.php/referenties/blowerdoortest-in-een-strobalenwoning/

Het resultaat: 0.34, maar let wel, we weten het resultaat pas zeker als we het attest ontvangen. Uiteindelijk maakt het niet veel uit want je moet voor een passief woning een waarde behalen die minder is al n50 = 0,6 . Een prima uitslag, een beloning op de tijd, het werk en de moeite die we erin staken.

Ik ben jullie het verslag van de werken ook nog verschuldigt, maar het rapport van de blowerdoortest genoot prioriteit, wat logisch is, toch?

hohohoho

2010-12-26T18:48:36+01:00

Geitenwollensokkenhuizekes??

2010-12-16T20:00:07+01:00

Ons huis is denk ik al een mooi bewijs dat strobalenbouw niet direct een synoniem is voor bokrijk-stijl of geitenwollensokkenhuizekes. Het is perfect mogelijk om met strobalenbouw een moderne bouwstijl aan te houden.

Daarom post ik volgend artikel dat verschenen is in een bijlage bij Het Belang van Limburg. Veel leesplezier.